मी, माझी BIKE आणि ती

ज्या दिवशी मी माझी Bike Book केली, सर्वात अगोदर मी तिलाच फ़ोन करून सांगितले. तिला सुरुवातीला मस्करी वाटली कारण लहानपणी मी तिला नेहमी सांगायचो की मी पुढच्या वर्षी Birthday ला Cycle घेईन, पण Birthday वर Birthday येऊन गेले पण माझी Cycle काही आली नव्हती. ती माझी चेष्टा करायला लागली होती. मी म्हणालो मग आता माझी Bike आल्यावर बघच तू.

शेवटी तो दिवस आला. धनतेरसच्या दिवशी मी माझी Bike घेऊन आलो. Bike आणल्यावर मी सर्वात अगोदर तिलाचा फ़ोन करून सांगितले आणि विचारले की Long Drive ला कधी जायचे आपण. ती म्हणाली जाऊ रे, इतकी काय घाई आहे. पण तिने आवडीने पेढे मागवून खाले होते..

एक दिवस अचानक ती मला Area मध्ये भेटली.. मी तिला Bike वर बसायला सांगितले. ती माझ्या Bike वर बसली. Area मधूनच Round मारत असताना खूप ओळखीचे लोकं आम्हा दोघांना बघत होते. पण मी परवा केली नाही. Bike चालवताना तिला बोललो एक गोष्ट सांगू का? ती म्हणाली हो बोल ना…. मी म्हणालो, “माझ्या Bike वर बसणारी तू सर्वात पहिली मुलगी आहेस…..” ती एकदम खुश झाली आणि मला बोलायला लागली की, “तू आणि तुझी Bike खूप Lucky आहेत, कारण मी तुझ्या Bike वर बसणारी पहिली मुलगी आहे म्हणून ना…” आणि मी Lucky तर होतोच कारण मला तिलाच माझ्या Bike वर बसवायाचे होते. पण मुद्दाम मी तिला बोललो अरे मला माझे शब्द तरी पूर्ण करु देत…. मी म्हणालो, ” माझ्या Bike वर बसणारी तू सर्वात पहिली मुलगी आहेस, असे मी माझ्या Bike वर बसणाऱ्या प्रत्येक मुलीला बोलतो.” तसाच तिचा चेहरा बघण्यासारखा झाला होता. ती चिडली माझ्यावर आणि मागे बसून माझ्या डोक्यावर टपल्या मारायला लागली. पाठीत बुक्के मारायला लागली. तिचा तो निरागसपणा माझ्या मनाला अजून भावून गेला. पण मी तिला बोललो नाही की ” अगं वेडे तूच पहिली मुलगी आहेस माझ्या Bike वर बसणारी, कारण तेव्हा मला काहीच सुचले नाही. मी तिचा चेहराच पाहत बसलो होतो.

तब्बल 2 महिन्याने आमचा तो Long Drive चा दिवस उजाडला. तारीख होती 20 डिसेंबर. त्या दिवशी नकळत का होईना एक अशी विचित्र घटना घडली की तो दिवस आयुष्यात कधीच मला विसरता येणार नाही. त्या दिवशी आम्ही दोघे समुद्रकिनारी फिरायला गेलो. माझ्या मनात विचार होताच की आज काही झाले तरी हिला सांगूनच टाकायचे की मी तिच्यावर प्रेम करतो ते. फिरता फिरता Beach वर वाटले की बोलून टाकू का एकदाचे? पण याच प्रश्ना बरोबर अनेक प्रश्न माझ्या डोक्यात फिरायला लागले.. काय बोलू? सुरुवात कशी करू? कसे बोलू? ती माझ्यावर रागवणार तर नाही ना….? माझ्याशी बोलणे बंद तर नाही करणार ना….? माझ्यावर रूसणार तर नाही ना….? प्रेमाच्या आधारी मी माझ्या मैत्रिणीला गमावणार तर नाही ना….?

या सगळ्या प्रश्नात अडकून गेलो आणि दिवस कसा निघून गेला कळालेच नाही. माझे बोलायचे नेहमी प्रमाने राहून गेले. Beach वरुन आम्ही दोघे घरी जायला निघालो. निघताना मी माझे दोन्ही हात सोडून Bike चालवत होतो. तितक्यात अचानक एक गावामधून काही गाई रस्त्यावर आमच्या समोर आल्या आणि क्षणात आमच्या दोघांचे Accident झाले. मला क्षणभर काही सुचलेच नाही माझे हात-पाय थरथर कापत होते. काही कळलेच नाही की, अचानक हे काय घडले. मी माझी Bike सोडली आणि धावत-धावत तिला उचलण्यासाठी गेलो. ती रस्त्याच्या मधोमधच पडली होती. तिला उचलले. तिच्या पायाला मुका मार लागला होता. तिला नीट चालायला ही जमत नव्हते. ती रडकुंडीला आली होती. तिच्या हातावर सुद्धा काही घाव झाले होते. तिचा एक हात मी माझ्या खांद्यावर टाकून तिला Bike पर्यंत घेऊन आलो. मी तिला म्हणालो घाबरू नकोस आपण डॉक्टर कड़े जाऊया. मी Bike Start केली आणि तिला बसायला सांगितले. पण तिला Bike वर चढायला ही जमत नव्हते. मी Bike वरून उतरलो. Bike Stand ला लावून मी तिला उचलून घेतले आणि मागच्या Seat वर बसवले आणि आम्ही दोघे निघालो. दवाखाना शोधत खूप फिरलो पण Sunday असल्याने सर्व दवाखाने बंद होते. नशिबाने एक हॉस्पिटल खुले भेटले पण तिथे डॉक्टर आला नव्हता. तिला Bike वरून उतरवले आणि हॉस्पिटलमध्ये घेऊन गेलो. नर्सने तिला चेक केले आणि दोघांना मलम-पट्टी केली. नर्स बोलायला लागली की तिला Admit करावे लागेल. आज डॉक्टर येणार नाहीत उदयाच पूर्ण Checking होईल आणि Report मिळेल. मी तिला बोललो Admit व्हायला पण तिने नकार दिला आणि बोलली जर डॉक्टर येणार नसतील तर कशाला? उदयाच जाईन मी डॉक्टर कड़े… आता आईला काय उत्तर देऊ? काय झाले? कसे झाले? काय सांगू तिला? मी तिला परत फ़ोर्स केला की जर जास्त Pain होत असेल तर Admit हो. मुका मार लागला आहे तुला, आणि जर Facture असेल तर? मी करतो तुझ्या आईला फ़ोन आणि सांगतो खरे-खरे. पण ती काही ऐकतच नव्हती. मग आम्ही दोघे निघालो हॉस्पिटल मधून. मी एका Chemist च्या दुकानात Bike थांबवली. तिथून एक Pain-Killer Spray घेतला आणि काही Cotton पट्ट्या घेतल्या आणि तिला घेऊन खाड़ीवर घेउन गेलो. तिला Bike वरून उतरवले आणि तिला घट्ट पकडून चालत खाडीच्या कट्ट्यावर घेउन गेलो. या दरम्यान सगळी येणारी जाणारी माणसे, Couples, मुलांचे क्रिकेट, फूटबाल खेळायला आलेले Groups सगळे आमच्याकडे बघत होते. मी जगाची परवा केली नाही कारण त्या क्षणी मला तिची परवा होती. तिला मी कट्ट्यावर बसवले आणि Spray मारून अर्धा- एक तास तिच्या पायाची मालिश करत होतो. तिला त्या असह्य वेदना सहन होत नव्हत्या म्हणून मी तिची हलक्या हाताने मालिश करत होतो. मालिश केल्यानंतर तिचा पाय थोडा फार Move करायला लागला होता. तिला थोडेफार चालायला जमत होते. नंतर मी तिला घरी सोडले.

हा दिवस मी आयुष्यात कधीच विसरणार नाही आणि कदाचित ती पण नाही. त्या दिवशी पहिल्यांदा ती माझ्या इतक्या जवळ आली होती. तिचा तो स्पर्श आज ही माझ्या मनात कायम आहे. आणि त्या दिवशी वापरलेला Spray आजपर्यंत मी वापरला नाही. आजही मी तो Spray माझ्या Medicine Drawer मध्ये जपून ठेवला आहे. ही तर पहिली आठवण होती मित्रांनो, अजून खूप आठवणी त्या Spray सारख्या माझ्या मनात लपवून ठेवल्या आहेत.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *